নৰক চতুৰ্দশী (ভূত চতুৰ্দশী)

কেতিয়া পৰে

কাৰ্তিকৰ কৃষ্ণপক্ষৰ চতুৰ্দশ তিথি (চতুৰ্দশী), দীপাৱলীৰ অমাৱস্যাৰ ঠিক আগৰ দিন, অক্টোবৰ বা নৱেম্বৰ মাহত। তামিলনাডু, কৰ্ণাটক আৰু গোৱাত এইটোৱেই দীপাৱলীৰ মূল দিন।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

প্ৰাগজ্যোতিষৰ (অসমৰ) অসুৰ ৰজা নৰকাসুৰে ষোল্ল হাজাৰ নাৰীক বন্দী কৰি ৰাখিছিল আৰু দেৱতাসকলৰ মাতৃ অদিতিৰ কাণফুলি কাঢ়ি লৈছিল। কৃষ্ণই সত্যভামাক কাষত লৈ গৰুড়ত উঠি তেওঁৰ নগৰলৈ উৰি গৈছিল, আৰু কোনো কোনো কাহিনীত বধ কৰা কাঁড়টো সত্যভামাইহে মাৰে, কাৰণ অসুৰটো কেৱল নিজৰ মাকৰ হাততহে মৰিব পাৰিছিল আৰু সত্যভামা আছিল পুনৰ্জন্ম লোৱা ভূমি, অৰ্থাৎ পৃথিৱী।

মৃত্যুৰ মুখত পৰা অসুৰটোৱে বিচাৰিছিল যে তেওঁৰ মৃত্যু শোকেৰে নহয়, চাকি আৰু ৰঙেৰে মনত পেলোৱা হওক। সূৰ্যোদয়ৰ আগৰ তেল সনা গা-ধোৱাটোৱে যুদ্ধৰ পিছত কৃষ্ণই লোৱা গা-ধোৱাটোৰ প্ৰতীক, আৰু দক্ষিণত ৰাতিপুৱাৰ সম্ভাষণেই হ’ল গংগা স্নানম্ আচ্চা? — গংগা স্নান কৰিলেনে?

গোৱাত তাৰ আগৰ ৰাতিটো নৰকাসুৰৰ বিশাল প্ৰতিমূৰ্তিৰ; সেইবোৰ শোভাযাত্ৰাত ঘূৰাই ৰাতিপুৱা জ্বলোৱা হয়, আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰটোৰ বাবে হোৱা প্ৰতিযোগিতা গোটেই ৰাজ্যখনতে চলে।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• তেল সনা গা-ধোৱা: পুৱাৰ আগতে চুলি আৰু গাত তিলৰ তেল ঘঁহা হয়, তাৰ পিছত শিকাকাইৰে ধুই পেলোৱা হয়; সূৰ্য ওলোৱাৰ আগতেই গোটেই পৰিয়ালে গা ধোৱে।
• লগে লগে নতুন কাপোৰ পিন্ধা হয়, আৰু ৰাতিপুৱাৰ আগৰ আন্ধাৰতে আতচবাজী ফুটোৱা হয়।
• উত্তৰত সন্ধিয়া চৌধটা চাকি জ্বলোৱা হয়, আৰু দিনটো ছোটী দীপাৱলী, অৰ্থাৎ সৰু দীপাৱলী, য’ৰ পৰা চাকিৰ শাৰী আৰম্ভ হয়।
• গুজৰাটে ৰাতিটো কালী চৌদস হিচাপে পালন কৰে, কালী আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ বাবে, আৰু চাৰিআলিত চাকি থৈ দিয়ে।

পাতত কি

তামিল ঘৰত প্ৰথমে তিতা-মিঠা দীপাৱলী লেহিয়ম খোৱা হয় — শুকান আদা, জালুক আৰু গুড়ৰ এবিধ ভেষজ প্ৰলেপ — যাতে তাৰ পিছত অহা মিঠাইবোৰৰ বাবে পেট ঠিক থাকে।

আৰু পোহৰৰ উৎসৱ