মহাবীৰ নিৰ্বাণ (জৈন দীপাৱলী)

কেতিয়া পৰে

কাৰ্তিক মাহৰ অমাৱস্যা, দীপাৱলীৰ ৰাতি, অক্টোবৰত বা নৱেম্বৰত। জৈন অব্দ (বীৰ নিৰ্বাণ সংৱৎ) তাৰ পিছদিনাৰ ৰাতিপুৱাৰ পৰাই গণনা কৰা হয়।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

মহাবীৰে বিহাৰৰ পাৱাপুৰীত দুদিন ধৰি নাৰাখিকৈ নিজৰ শেষ উপদেশ দিছিল, আৰু অমাৱস্যাৰ শেষ নিশা দেহ ত্যাগ কৰি মোক্ষ, অৰ্থাৎ প্ৰতিটো পুনৰ্জন্মৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিছিল। শুনি থকা ওঠৰজন ৰজাই চাকি জ্বলাই দিছিল, যাতে তেওঁৰ পোহৰটো নুমাই গৈছে যেন নালাগে; জৈন কথনত সেইকাৰণেই এই ৰাতি চাকি জ্বলোৱা হয়।

তেওঁৰ প্ৰধান শিষ্য গৌতম স্বামীয়ে সেই একেই ৰাতিয়েই সম্পূৰ্ণ জ্ঞান লাভ কৰিছিল, গতিকে তাৰ পিছদিনাৰ ৰাতিপুৱাটো বছৰৰ প্ৰথম দিন হিচাপে ৰখা হয়, আৰু জৈন বেপাৰীসকলে সেইদিনাই নিজৰ নতুন হিচাপৰ কিতাপ খোলে।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ৰাতিটো প্ৰাৰ্থনাত কটোৱা হয়, আৰু মন্দিৰত মহাবীৰৰ শেষ উপদেশ উত্তৰাধ্যয়ন সূত্ৰ পঢ়া হয়।
• ঘৰত আৰু মন্দিৰত চাকি জ্বলোৱা হয়, আৰু পাৱাপুৰীত পদুম পুখুৰীৰ মাজত থকা জল মন্দিৰ, য’ত তেওঁৰ দাহ হৈছিল, ৰাতিটোৰ বাবে পোহৰেৰে সজোৱা হয়।
• তেওঁ দেহ ত্যাগ কৰা সেই ৰাতিপুৱাৰ মুহূৰ্তটোতে মন্দিৰত নিৰ্বাণ লাড়ু আগবঢ়োৱা হয়।
• পিছদিনা ৰাতিপুৱা পূজাৰ পিছত নতুন বছৰৰ হিচাপৰ কিতাপ খোলা হয়, আৰু জৈন অব্দৰ বছৰৰ সংখ্যাটো এক আগবাঢ়ে।

আৰু পোহৰৰ উৎসৱ