ধনতেৰস

কেতিয়া পৰে

কাৰ্তিক মাহৰ কৃষ্ণপক্ষৰ ত্ৰয়োদশী তিথি, দীপাৱলীৰ দুদিন আগেয়ে, অক্টোবৰ বা নৱেম্বৰত। ইয়াৰ পৰাই পাঁচদিনীয়া উৎসৱ আৰম্ভ হয়।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

ধন মানে সম্পদ আৰু তেৰাস মানে ত্ৰয়োদশী তিথি। এইটো দেৱতাসকলৰ বৈদ্য ধন্বন্তৰিৰ জন্মদিনো, যিজন সাগৰ মন্থনৰ পৰা অমৃতৰ (অমৰত্বৰ সুধা) কলহ হাতত লৈ ওলাই আহিছিল। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আয়ুৰ্বেদ দিৱস এই দিনটোতে ধৰা হৈছে।

ল’ৰা-ছোৱালীক কোৱা কাহিনীটো ৰজা হিমৰ পুত্ৰৰ, যাৰ বিয়াৰ চতুৰ্থ দিনা সাপৰ কামোৰত মৃত্যু হ’ব বুলি লিখা আছিল। তেওঁৰ পত্নীয়ে দুৱাৰমুখত সোণ আৰু ৰূপ স্তূপ কৰি থলে, চাৰিওফালে চাকি জ্বলালে আৰু গোটেই ৰাতি গান গালে। যম সাপৰ ৰূপত আহিল, ধাতুৰ জিলিকনিত চকু ছানি গ’ল আৰু গান শুনিবলৈ ৰৈ গ’ল, আৰু পুৱতি নিশা চিকাৰ নোহোৱাকৈয়ে উভতি গ’ল। আজিও ঘৰৰ বাহিৰত যমৰ বাবে এগছি চাকি থোৱা হয়।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ধাতু কিনা হয়: অন্ততঃ ষ্টীল, পিতল বা ৰূপৰ এটা বাচন, আৰু সামৰ্থ্য থাকিলে সোণ-ৰূপৰ মুদ্ৰা, কিয়নো আজি ঘৰলৈ অনা নতুন ধাতুৱে লক্ষ্মীক মাতে বুলি ধৰা হয়।
• দুৱাৰমুখত এগছি চাকি (যম দীপ) জ্বলাই দক্ষিণমুখী কৰি গোটেই ৰাতি ৰখা হয়, যাতে বছৰটোত ঘৰত অকাল মৃত্যু নহয়।
• স্বাস্থ্যৰ বাবে ধন্বন্তৰিৰ পূজা কৰা হয়; সম্পদৰ বাবে লক্ষ্মী আৰু দেৱতাসকলৰ ধনৰক্ষক কুবেৰৰ।
• বজাৰ মাজনিশাৰ পিছলৈকে খোলা থাকে; ভাৰতত সোণ আৰু ঘৰুৱা সা-সঁজুলি বিক্ৰীৰ বছৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দিন এইটোৱেই।

আৰু পোহৰৰ উৎসৱ