ৰাস পূৰ্ণিমা (কাতি পূৰ্ণিমা)

কেতিয়া পৰে

কাৰ্তিক মাহৰ পূৰ্ণিমা, নৱেম্বৰত। কৃত্তিকা নক্ষত্ৰ আৰু পূৰ্ণিমা একেলগ হোৱা দিনা তামিলনাডুৱে কাৰ্তিগৈ দীপম পালন কৰে, কেতিয়াবা সেয়া এদিন আগ-পিছ হয়।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

শৈৱ কাহিনীত এইটো ত্ৰিপুৰী পূৰ্ণিমা, যিদিনা শিৱে এটা কাঁড়েৰে অসুৰসকলৰ উৰন্ত তিনিখন চহৰ ধ্বংস কৰিছিল আৰু দেৱতাসকলে চাকি জ্বলাই উৎসৱ কৰিছিল; তাৰ পৰাই নাম দেৱ দীপাৱলী, দেৱতাসকলৰ নিজৰ চাকিৰ উৎসৱ। বৈষ্ণৱসকলে ইয়াক বিষ্ণুৰ মৎস্য ৰূপৰ বাবে আৰু তেওঁৰ চাৰিমাহীয়া নিদ্ৰাৰ অন্তৰ বাবে ৰাখে।

তিৰুৱণ্ণামলৈত দিনটো দহদিনীয়া কাৰ্তিগৈৰ চূড়ান্ত দিন: গধূলি অৰুণাচল পাহাৰৰ শিখৰত ঘিউৰ এটা ডাঙৰ পাত্ৰ জ্বলোৱা হয় আৰু সেই শিখা মাইলৰ পিছত মাইল দূৰৰ পৰা দেখা যায়; পাহাৰখনেই জুইৰ স্তম্ভ ৰূপে শিৱ।

ওড়িশাত এইটো বোইতা বন্দাণা, যিদিনা পুৱতি নিশা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে কাগজ আৰু কলপাতৰ সৰু সৰু নাও পানীত ভহাই দিয়ে, জাৰৰ বতাহৰ লগে লগে বালি আৰু জাভালৈ যোৱা নাৱৰীয়াসকলৰ স্মৃতিত।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• বাৰাণসীয়ে গধূলি গংগাৰ পাৰৰ প্ৰতিটো ঘাটৰ প্ৰতিটো খটখটি চাকিৰে সজায়; চহৰখনৰ হিচাপত দহ লাখ চাকি, আৰু নৈখনেও ভহি যোৱাবোৰ কঢ়িয়াই নিয়ে।
• তামিল ঘৰবোৰে প্ৰতিখন খিৰিকীৰ চৌকাঠত শাৰী পাতি মাটিৰ চাকি থয়; বছৰটোৰ বাকী চাকিবোৰ কাৰ্তিগৈৰ সেই চাকিটোৰ পৰাই জ্বলোৱা হয়।
• পুৱতি নিশা গংগা বা যিকোনো নদীত স্নান (কাৰ্তিক স্নান); যিসকলে গোটেই মাহটো ৰাখে, তেওঁলোকৰ এমাহীয়া পুৱতিৰ স্নান আজি শেষ হয়।
• শিখসকলে এই একেটা পূৰ্ণিমাতে গুৰু নানকৰ জন্মদিন, গুৰু নানক গুৰপুৰব পালন কৰে, শোভাযাত্ৰা আৰু গুৰু গ্ৰন্থ সাহিবৰ পাঠেৰে।

আৰু পোহৰৰ উৎসৱ