ବିଦ୍ୟାରମ୍ଭ

କେବେ ପଡ଼େ

ବିଜୟାଦଶମୀ ସକାଳ, ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦଶମ ଦିନ, ସେପ୍ଟେମ୍ବର ଶେଷରେ କିମ୍ବା ଅକ୍ଟୋବରରେ। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଆଗରେ ପୁସ୍ତକ ରଖାଯାଇଥିବା ତିନି ଦିନ ଏଥିରେ ହିଁ ସରେ।

ଫଳ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ସହର ପାଇଁ ଠିକ୍ ଦିନଟି କହିଦିଏ; ଉପରେ ଥିବା ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ସୌର ନିୟମ ହିଁ ସେ ହିସାବ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରେ।

କାହାଣୀ

ତିନି ଦିନ କେରଳ ପଢ଼ିବା ବନ୍ଦ କରେ। ଅଷ୍ଟମୀ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପୁସ୍ତକ, ଉପକରଣ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଆଗରେ ରଖାଯାଏ (ପୂଜାବେପ୍ପୁ), ମହାନବମୀରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛୁଆଯାଏ ନାହିଁ, ଆଉ ବିଜୟାଦଶମୀ ସକାଳେ ଫେରାଇ ନିଆଯାଏ (ପୂଜାଏଡୁପ୍ପୁ)। ବିଦ୍ୟାକୁ ତଳେ ରଖାଯାଏ ଠିକ୍ ସେଥିପାଇଁ, ଯେପରି ତାହା ଜାଣିଶୁଣି ପୁଣି ଉଠାଇ ନିଆଯାଇ ପାରିବ।

ସେହି ଫେରାଇ ନେବା ହିଁ ଶିଶୁର ଆରମ୍ଭ। ପ୍ରାୟ ତିନି ବର୍ଷର ଶିଶୁକୁ ଗୁରୁଙ୍କ କୋଳରେ ବସାଇ, ତାହାର ତର୍ଜନୀ ଧରି କଞ୍ଚା ଚାଉଳ ଥାଳିରେ ଲେଖାଯାଏ; ତାପରେ ମହୁରେ ବୁଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୁନା ମୁଦ୍ରିରେ ସେହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକ ଜିଭ ଉପରେ ଲେଖାଯାଏ। ଲେଖାଯାଉଥିବା କଥା ହେଉଛି ହରି ଶ୍ରୀ ଗଣପତୟେ ନମଃ — ମାଲାୟାଲମ ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଏକ ସମୟରେ ଏଥିରୁ ହିଁ ଖୋଲୁଥିଲା।

କୋଟ୍ଟାୟମ ପାଖ ପନଚିକ୍କାଡ଼ ଓ ତିରୂରର ତୁଞ୍ଚନ ପରମ୍ବୁରେ ଭୋର ପୂର୍ବରୁ ଧାଡ଼ି ଲାଗେ; ସେଠାରେ ଆଧୁନିକ ମାଲାୟାଲମର ପିତା ତୁଞ୍ଚତ୍ତୁ ଏଝୁତ୍ତଚ୍ଛନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଗୋଟିଏ ସକାଳରେ ହଜାର ହଜାର ଶିଶୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଆଉ ପରଦିନ ଖବରକାଗଜରେ ସେମାନଙ୍କ ଫଟୋ ବାହାରେ।

ଦିନଟି କିପରି ପାଳନ କରାଯାଏ

• ଅଷ୍ଟମୀ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପୂଜାବେପ୍ପୁ: ପୁସ୍ତକ, ହିସାବ ଖାତା, ଉପକରଣ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଚିତ୍ର ଆଗରେ ଥାକ କରି ଦୀପ ଜଳାଯାଏ; ଦଶମ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ଗଦାରୁ କିଛି ହେଲେ କଢ଼ାଯାଏ ନାହିଁ।
• ଶିଶୁର ଆଙ୍ଗୁଠି ଧରି ଚାଉଳରେ ତାହାର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଲେଖାଯାଏ, ତାପରେ ସେହି ଅକ୍ଷର ହିଁ ସୁନାରେ ମହୁରେ ତାହାର ଜିଭ ଉପରେ।
• କାରିଗର, ଡ୍ରାଇଭର ଓ ଦୋକାନୀ ମଧ୍ୟ ସେହି ତିନି ଦିନ ନିଜ ଉପକରଣ ଓ ଗାଡ଼ି ପାଇଁ ପାଳନ୍ତି — ନାମ ଅଲଗା, ଆୟୁଧ ପୂଜା ସେଇଆ। କାମର ଦିନ ପ୍ରକୃତରେ ଯାଏ।
• ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଓ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଏହି ସକାଳେ ହିଁ ଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ଅନେକ ଛାତ୍ର ଜନ୍ମଦିନ କିମ୍ବା ଶିକ୍ଷାବର୍ଷର ତାରିଖରେ ନୁହେଁ, ଆଜି ହିଁ ଅଭ୍ୟାସ ପୁଣି ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
• ବଡ଼ ଛାତ୍ର ଓ କୌଣସି ବିଷୟକୁ ଫେରୁଥିବା ବଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ଧାଡ଼ି ହିଁ ଲେଖନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହି ଦିନ କେବଳ ତିନି ବର୍ଷର ଶିଶୁଙ୍କର ନୁହେଁ।

ଥାଳିରେ କ’ଣ

ଲେଖିସାରିବା ପରେ ମନ୍ଦିରରେ ପାୟସମ, ଆଉ ଘରେ ପୁଣି ଖୋଲିଥିବା ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ଭୋଜନ: ଅବିୟଲ, ପୁଳିଶ୍ଶେରି ଓ ଭାତ।

ଆହୁରି ବିଜୟ ଓ ମୁକ୍ତି