ସ୍କନ୍ଦ ଷଷ୍ଠୀ

କେବେ ପଡ଼େ

କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି, ନଭେମ୍ବରରେ। ଏଥିରେ ସରୁଥିବା ଛଅ ଦିନର ଉପବାସ ଅମାବାସ୍ୟାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

ଫଳ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ସହର ପାଇଁ ଠିକ୍ ଦିନଟି କହିଦିଏ; ଉପରେ ଥିବା ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ସୌର ନିୟମ ହିଁ ସେ ହିସାବ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରେ।

କାହାଣୀ

ସ୍କନ୍ଦ — ତାମିଲରେ ମୁରୁଗନ, ଅନ୍ୟତ୍ର କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଓ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ — ସେହି ପୁଅ, ଯାହାଙ୍କୁ ଶିବ ସୂରପଦ୍ମ ନାମକ ଅସୁରକୁ ଶେଷ କରିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ସେହି ଅସୁରଙ୍କୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ବୟସରେ ବଡ଼ କେହି ମାରି ପାରୁ ନଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଛଅଟି କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ପାଳିଥିଲେ, ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କର ଛଅଟି ମୁହଁ, ଆଉ ବର୍ଚ୍ଛା (ବେଲ) ସେ ମାଆଙ୍କଠାରୁ ପାଇଥିଲେ।

ଯୁଦ୍ଧ ଛଅ ଦିନ ଚାଲିଥିଲା। ଶେଷ ଦିନ ସୂରପଦ୍ମ ଆମ୍ବ ଗଛର ରୂପ ନେଲେ; ସ୍କନ୍ଦ ବର୍ଚ୍ଛାରେ ତାହା ଚିରି ଦେଲେ, ଆଉ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ତାଙ୍କର ମୟୂର ବାହନ ଓ କୁକୁଡ଼ା ପତାକା ହୋଇଗଲା। ଅସୁରକୁ ନଷ୍ଟ କରାଗଲା ନାହିଁ, ନିଜ ସେବାରେ ରଖାଗଲା — କାହାଣୀ କହୁଥିବା ଲୋକେ ଏଇ ଅଂଶରେ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବେଶୀ ସମୟ ରହନ୍ତି।

ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସେହି ତିଥି ଚମ୍ପା ଷଷ୍ଠୀ, ଯାହା ଜେଜୁରୀର ଖଣ୍ଡୋବାଙ୍କ ପାଇଁ ପାଳିତ ହୁଏ; ଖଣ୍ଡୋବା ଶିବଙ୍କର ଏକ ରୂପ, ଆଉ ପଣ୍ଡିତ ଓ ଭକ୍ତ ଉଭୟେ ତାଙ୍କୁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ପଢ଼ନ୍ତି।

ଦିନଟି କିପରି ପାଳନ କରାଯାଏ

• ଛଅ ଦିନର ଉପବାସ (କନ୍ଦ ଷଷ୍ଠୀ ବ୍ରତ), ଦିନକୁ ଗୋଟିଏ ଆହାର, ଆଉ ଷଷ୍ଠୀ ଦିନ ତାହା ସରେ।
• କନ୍ଦ ଷଷ୍ଠୀ କବଚମ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ତାମିଲ ସ୍ତୋତ୍ର, ଛଅ ଦିନ ଯାକ ପ୍ରତିଦିନ ପାଠ କରାଯାଏ; ଅଧିକାଂଶ ତାମିଲ ଘର ଏହା ମୁଖସ୍ଥ ଜାଣନ୍ତି।
• ଶେଷ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ତିରୁଚେନ୍ଦୁରରେ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ପାଞ୍ଚୋଟି ମୁରୁଗନ ଧାମରେ, ସୂରପଦ୍ମ ବଧ ମଞ୍ଚସ୍ଥ ହୁଏ; ଭିଡ଼ରେ ପୁରା କୂଳ ଭରିଯାଏ।
• ପରଦିନ ତିରୁ କଲ୍ୟାଣମ, ଦେବସେନାଙ୍କ ସହିତ ମୁରୁଗନଙ୍କ ବିବାହ, ଆଉ ସେଥିରେ ଉପବାସ ସରେ।
• ସବୁଠାରୁ ବେଶୀ ପାଳନ ହୁଏ ତାମିଲନାଡ଼ୁ, କେରଳ, ଉପକୂଳ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଆଉ ଯେଉଁଠି ତାମିଲମାନେ ଯାଇ ବସିଛନ୍ତି — ମାଲେସିଆ, ସିଙ୍ଗାପୁର, ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ।

ଆହୁରି ବିଜୟ ଓ ମୁକ୍ତି