কুলু দশেৰা

কেতিয়া পৰে

বিজয়াদশমীৰ পৰা সাত দিন, অক্টোবৰত। আহিনৰ পূৰ্ণিমাত বা তাৰ ঠিক পিছত শেষ হয়।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

এই উপত্যকাৰ দশেৰাত ৰাৱণ নাইকিয়া। প্ৰথম দিনা একোৱে নপুৰে আৰু কোনো প্ৰতিমূৰ্তিও নসজায়; তাৰ সলনি যিটো হয়, সেয়া দেৱতাসকলৰ এখন সমাৱেশ।

সোঁতৰ শতিকাত অযোধ্যাৰ পৰা অনা ৰামৰ মূৰ্তি ৰঘুনাথজীয়েই এই উপত্যকাৰ প্ৰধান দেৱতা; প্ৰায়শ্চিত্ত হিচাপে ৰজা জগত সিঙে তেওঁক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কুলুৰ গাঁৱৰ দেৱতাসকল — দুশতকৈও অধিক, প্ৰত্যেকৰে নিজা পালনা, নিজা বাদ্যকাৰ আৰু দেৱতাৰ হৈ কোৱা নিজা গূৰ — নিজৰ নিজৰ গাঁৱৰ পৰা ধালপুৰ পথাৰলৈ নামি আহি তেওঁৰ আগত হাজিৰা দিয়ে।

পালনাবোৰ কাপোৰ আৰু ৰূপৰ মুখাৰে ঢকা, গাঁৱৰ পুৰুষে কান্ধত তুলি আনে; কোনোবাই দুই-তিনি দিন খোজ কাঢ়িহে আহি পায়। দেৱতাসকলে পথাৰত ইজনে সিজনক লগ ধৰে, আৰু কোন ক'ত বহিব, কোনে কাক লগ ধৰিবলৈ যাব — সেই ক্ৰম পৰ্বটোতকৈয়ো পুৰণি।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• প্ৰথম দিনা ৰঘুনাথজীৰ ৰথ ৰচীৰে গোটেই পথাৰখন ঘূৰাই টনা হয়, চাৰিওফালে দেৱতাসকল গোট খায়। ৰচীত হাত থোৱাটোৱেই তালৈ যোৱাৰ অৰ্থ।
• দেৱতাসকলে গোটেই সপ্তাহ পথাৰতে ডেৰা পাতে, আৰু তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে বহা মেলাখন উপত্যকাৰ বছৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বজাৰ।
• প্ৰতি ৰাতি উপত্যকাৰ নিজা নৃত্য আৰু সংগীত, আৰু ২০১৭ চনৰ পৰা তাৰ কাষতে এখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লোক-উৎসৱো।
• শেষৰ দিনা দেৱতাসকল বিয়াস নদীৰ পাৰলৈ যায়, কাঁইট আৰু ঘাঁহৰ দ'ম লংকা দহন হিচাপে পোৰা হয়, আৰু ৰঘুনাথজী চুলতানপুৰৰ নিজৰ মন্দিৰলৈ ঘূৰি যায়।

পাতত কি

ধাম, উপত্যকাৰ নিজা বহি খোৱা ভোজ, পাতৰ পাত্ৰত ৰন্ধা বোটীসকলেই বাঢ়ি দিয়ে: ভাত, দৈত ৰন্ধা বুটৰ মাদ্ৰা, খট্টা, আৰু কিচমিচ দিয়া মিঠা ভাত।

আৰু বিজয় আৰু মুক্তি