পুৰিম

কেতিয়া পৰে

আদাৰ মাহৰ চৈধ্য তাৰিখ, ফেব্ৰুৱাৰীৰ শেষত বা মাৰ্চত; যিহোচূৱাৰ কালৰ পৰাই গড় ঘেৰা চহৰবোৰে — সকলোতকৈ আগত জেৰুজালেমে — পোন্ধৰ তাৰিখে শুশ্বন পুৰিম পালন কৰে। অধিবৰ্ষত ই দ্বিতীয় আদাৰ মাহত পৰে।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

পাৰস্যত মন্ত্ৰী হামানে গোটেই সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰতিজন ইহুদীক ধ্বংস কৰিবলৈ এটা দিন বাছি ল’বলৈ চিঠি খেলিছিল (পুৰিম মানেই চিঠি)। ৰাণী এষ্টাৰে নিজে ইহুদী বুলি গোপনে ৰাখিছিল, আৰু তেওঁৰ খুৰাৰ পুতেক মৰ্দেকাইয়ে তেওঁক নিজৰ প্ৰাণৰ ভয় এৰি নিমন্ত্ৰণ নোপোৱাকৈয়ে ৰজা অহচবেৰচৰ ওচৰলৈ গৈ কথাটো ক’বলৈ কৈছিল। তেওঁ গ’ল; মৰ্দেকাইৰ বাবে হামানে নিজে সজা ফাঁচীকাঠতে হামানকেই ফাঁচী দিয়া হ’ল, আৰু ধ্বংসৰ বাবে ধাৰ্য কৰা দিনটোৱেই ৰক্ষা পোৱাৰ দিন হৈ পৰিল। এষ্টাৰৰ নুৰিওৱা পুথি মেগিলাই কাহিনীটো কয়, আৰু তাত ঈশ্বৰৰ নাম এবাৰো নাই।

পঞ্জিকাখনৰ কাৰ্নিভেল এইটোৱেই: সাজ-পোছাক, হুলস্থুল, পান আৰু ব্যংগ — আৰু বছৰৰ এইটোৱেই সেই এদিন, যিদিনা পৰম্পৰাই নিজৰ পণ্ডিতসকলক হামান আৰু মৰ্দেকাইৰ প্ৰভেদ ধৰিব নোৱাৰালৈকে পান কৰিবলৈ কয়।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• আগৰ সন্ধিয়া আৰু ৰাতিপুৱা মেগিলা ডাঙৰকৈ পঢ়া হয়, আৰু হামানৰ নাম যিমানবাৰ আহে সিমানবাৰেই শব্দ কৰা যন্ত্ৰ (গ্ৰেগাৰ) বজাই সেয়া ডুবাই দিয়া হয়।
• মিশ্বলোআখ মানোত: বন্ধুলৈ পঠোৱা অন্ততঃ দুবিধ খাদ্যৰ পোটলা, আৰু দুখীয়ালৈ দান (মাতানোত লা-এভিয়োনিম) — দিনটোৰ দুটা বিধান এই দুটাই।
• আবেলি সাজি-কাচি উৎসৱৰ ভোজ; পুৰিম শ্বপিলৰ নাট; আৰু তেল আভিভ আৰু হোলনত আদলোয়াদা কুচকাৱাজ।
• আগদিনা এষ্টাৰৰ উপবাস, পুৱতি নিশাৰ পৰা আন্ধাৰ নমালৈকে।

পাতত কি

হামানতাশ্বেন — পোস্তদানা, শুকান আলুবখৰা বা জেম ভৰা তিনিকোণীয়া পিঠা, যাৰ নাম হামানৰ টুপী বা কাণৰ পৰা অহা; ক্ৰেপলাখ; আৰু দ্ৰাক্ষাৰস।

আৰু বিজয় আৰু মুক্তি