বিজয়া দশমী

কেতিয়া পৰে

আশ্বিনৰ শুক্লপক্ষৰ দশম তিথি (দশমী), নৱৰাত্ৰিৰ ন ৰাতিৰ পিছৰ দিনা, ছেপ্টেম্বৰৰ শেষত বা অক্টোবৰত। ইয়াৰ কুৰি দিনৰ পিছত দীপাৱলী।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

এদিনাই দুটা জয়। ন ৰাতিৰ যুদ্ধৰ শেষত দুৰ্গাই মহিষৰূপী অসুৰ মহিষাসুৰক বধ কৰিছিল; ৰামে ৰাৱণক বধ কৰি সীতাক ঘূৰাই আনিছিল, আৰু শেষৰ যুদ্ধখনৰ আগতে তেৱোঁ সেই একেই ন ৰাতি দেৱীক পূজিছিল। উত্তৰে ৰাৱণক জ্বলায়; পূবে দুৰ্গাক ঘৰলৈ পঠিয়ায়; দক্ষিণে দেৱীৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে নিজৰ সঁজুলি আৰু অস্ত্ৰ পাতি থয়।

মহীশূৰৰ দশৰা এই দিনটোৰ ৰাজকীয় ৰূপ, চাৰিশ বছৰ পুৰণি: দেৱী চামুণ্ডেশ্বৰী সোণৰ হাওদাত হাতীৰ পিঠিত চহৰখনৰ মাজেৰে যায় (জম্বু সৱাৰী), পিছফালে পোহৰেৰে সজোৱা ৰাজপ্ৰাসাদ। হিমাচলৰ কুলুৱে আজিয়েই নিজৰ এসপ্তাহৰ দশৰা আৰম্ভ কৰে, যেতিয়া উপত্যকাটোৰ গাঁৱৰ দেৱতাসকল ডুলিত উঠি ৰঘুনাথক লগ কৰিবলৈ নামি আহে।

নেপালে ইয়াক দশাইঁ হিচাপে পালন কৰে, দেশখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ উৎসৱ, দহ দিনৰ শেষত বয়সীয়ালে পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সৰুৰ কপালত চাউল, দৈ আৰু সেন্দুৰৰ টীকা দিয়ে।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ৰামলীলা, অৰ্থাৎ ৰামৰ জীৱনৰ নাট, উত্তৰৰ চহৰবোৰত আগৰ ন ৰাতি চলে আৰু আজি ৰাতি ৰাৱণ, কুম্ভকৰ্ণ আৰু মেঘনাদৰ আতচবাজীৰে ভৰা প্ৰতিমূৰ্তি জ্বলাই সামৰণি পৰে; দিল্লীৰ ৰামলীলা ময়দানলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীও আহে।
• দক্ষিণত আয়ুধ পূজা: গাড়ী, যন্ত্ৰ, সঁজুলি, বাদ্যযন্ত্ৰ আৰু কিতাপ ধুই চন্দন আৰু সেন্দুৰ লগাই মালা পিন্ধোৱা হয়; আগৰ দিনটো সৰস্বতী পূজা আৰু আজি বিদ্যাৰম্ভ, অৰ্থাৎ আটাইতকৈ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে শিক্ষাৰ আৰম্ভ।
• বংগত দুৰ্গাৰ প্ৰতিমা নদীলৈ লৈ গৈ বিসৰ্জন দিয়া হয়; তাৰ আগতে বিবাহিতা মহিলাই ইজনে সিজনক সেন্দুৰ সানে (সিন্দূৰ খেলা), আৰু তাৰ পিছৰ দিনকেইটাৰ সম্ভাষণ হ’ল শুভ বিজয়া।
• শমী গছ পূজা কৰা হয়, কাৰণ পাণ্ডৱসকলে ছদ্মবেশৰ বছৰটোত নিজৰ অস্ত্ৰ এজোপা শমীতে লুকুৱাই ৰাখিছিল, আৰু মহাৰাষ্ট্ৰত ইয়াৰ পাত সোণ বুলি ভাগ-বতৰা কৰা হয়।
• আজি আৰম্ভ কৰা যিকোনো কাম — প্ৰথম পাঠ, নতুন ব্যৱসায়, এটা যাত্ৰা — ফলিয়াব বুলি ধৰা হয়: পঞ্চাংগ চোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই।

আৰু বিজয় আৰু মুক্তি