বিজয়া দশমী (অৰ্থাৎ জয়ী দশম দিন): ৰাৱণৰ ওপৰত ৰামৰ জয়, মহিষাসুৰৰ ওপৰত দুৰ্গাৰ জয়। নতুন শিক্ষা পৰম্পৰাগতভাৱে আজিয়েই আৰম্ভ কৰা হয়।
কাহিনী
এদিনাই দুটা জয়। ন ৰাতিৰ যুদ্ধৰ শেষত দুৰ্গাই মহিষৰূপী অসুৰ মহিষাসুৰক বধ কৰিছিল; ৰামে ৰাৱণক বধ কৰি সীতাক ঘূৰাই আনিছিল, আৰু শেষৰ যুদ্ধখনৰ আগতে তেৱোঁ সেই একেই ন ৰাতি দেৱীক পূজিছিল। উত্তৰে ৰাৱণক জ্বলায়; পূবে দুৰ্গাক ঘৰলৈ পঠিয়ায়; দক্ষিণে দেৱীৰ আশীৰ্বাদৰ বাবে নিজৰ সঁজুলি আৰু অস্ত্ৰ পাতি থয়।
মহীশূৰৰ দশৰা এই দিনটোৰ ৰাজকীয় ৰূপ, চাৰিশ বছৰ পুৰণি: দেৱী চামুণ্ডেশ্বৰী সোণৰ হাওদাত হাতীৰ পিঠিত চহৰখনৰ মাজেৰে যায় (জম্বু সৱাৰী), পিছফালে পোহৰেৰে সজোৱা ৰাজপ্ৰাসাদ। হিমাচলৰ কুলুৱে আজিয়েই নিজৰ এসপ্তাহৰ দশৰা আৰম্ভ কৰে, যেতিয়া উপত্যকাটোৰ গাঁৱৰ দেৱতাসকল ডুলিত উঠি ৰঘুনাথক লগ কৰিবলৈ নামি আহে।
নেপালে ইয়াক দশাইঁ হিচাপে পালন কৰে, দেশখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ উৎসৱ, দহ দিনৰ শেষত বয়সীয়ালে পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সৰুৰ কপালত চাউল, দৈ আৰু সেন্দুৰৰ টীকা দিয়ে।
ক'ত বেলেগ ধৰণে পালন কৰা হয়
- উত্তৰ ভাৰত
- ন সন্ধিয়াৰ ৰামলীলাৰ পিছত, সন্ধিয়া ৰাৱণ, কুম্ভকৰ্ণ আৰু মেঘনাদৰ কুশপুতলা আতচবাজী ভৰাই পোৰা হয়। দিল্লীৰ ৰামলীলা ময়দানলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী আহে।
- বংগ, ওড়িশা আৰু অসম
- ঐয়োসকলে দেৱীক মিঠাই খুৱাই ইজনীয়ে সিজনীক সেন্দুৰ লগায় (সিন্দুৰ খেলা), আৰু প্ৰতিমা নদীলৈ যায়। পিছৰ দিনবোৰৰ সম্ভাষণ শুভ বিজয়া, আৰু তাৰ লগত অহা ঘৰে ঘৰে যোৱাটো পক্ষজুৰি চলে।
- কৰ্ণাটক — মহীশূৰ
- জম্বু সৱাৰী: চামুণ্ডেশ্বৰী সোণৰ হাওদাত হাতীৰ পিঠিত নগৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে, বাটৰ শেষত বন্নিমণ্টপত বন্নি (শমী) গছৰ পূজা হয়, তাৰ পিছত জোনাকীৰ কুচকাৱাজ।
- কেৰেলা
- বিদ্যাৰম্ভ। পুৱা হোৱাৰ লগে লগে সৰস্বতীৰ আগৰ পৰা কিতাপ ঘূৰাই তোলা হয়, আৰু তিনি বছৰীয়া শিশুক চাউলৰ থালত প্ৰথম আখৰ, তাৰ পিছত সোণেৰে জিভাত লিখোৱা হয়।
- তামিলনাডু
- এটা পুতলাক কাতি শুৱাই গোটেই গোলুটোক শুৱাই দিয়া হয়, আৰু সজোৱাটো মেৰিয়াই এবছৰৰ বাবে থোৱা হয়। কুলশেখৰপট্টিনমত দহ দিনৰ দশেৰা ভক্তসকলে নিজেই বেশ ল'বলৈ ধৰাৰে শেষ হয়।
- মহাৰাষ্ট্ৰ
- সীমোল্লংঘন, গাঁৱৰ সীমা পাৰ হোৱা, তাৰ পিছত আপ্তাৰ পাত সোণৰ দৰে দিয়া-লোৱা — সোনং ঘ্যা, সোন্যাসাৰখে ৰাহা: সোণ লোৱা, সোণৰ দৰে থাকা।
- অন্ধ্ৰ আৰু তেলেংগানা
- জম্মি (শমী) পাত সেইদৰেই বিলোৱা হয়, আৰু বিজয়ৱাড়াত দেৱীক কৃষ্ণা নদীত চাকিৰ ভেলাত লৈ যোৱা হয়। বিজয়নগৰমত পৈড়িতল্লি অম্মাবাৰুৰ সিৰিমানু উৎসৱ — পুৰোহিতক এডাল দীঘল কাঠৰ খুঁটাৰ আগত তোলা হয়।
- হিমাচল — কুলু
- এই উপত্যকাৰ দশেৰা আজি শেষ নহয়, আৰম্ভ হয়: দুশতকৈও অধিক গাঁৱৰ দেৱতাক পালনাত ধালপুৰ পথাৰলৈ নমাই ৰঘুনাথজীৰ আগত হাজিৰ কৰা হয়, আৰু সেয়া সপ্তাহজুৰি চলে। এই প্ৰথম দিনা একোৱেই পোৰা নহয়।
- নেপাল
- ঘৰৰ বয়সীয়ালসকলে প্ৰতিজন সৰুৰ কপালত চাউল, দৈ আৰু সেন্দুৰৰ টীকা দিয়ে আৰু কাণৰ পিছফালে জমৰা গুজি দিয়ে। এই লগ ধৰাত দিন লাগে, আৰু দেশখন তাৰ বাবে ৰৈ যায়।
- সকলো ঠাইতে
- আজি যিটো আৰম্ভ কৰা হয় সেয়া মুহূৰ্ত নাচাইয়ে ফলে বুলি ধৰা হয়: প্ৰথম পাঠ, নতুন দোকান, কোনো যাত্ৰা, বছৰ কেইটামান আগতে নমাই থোৱা কোনো বাদ্যযন্ত্ৰ পুনৰ হাতত লোৱা।
