নৱৰাত্ৰি আৰম্ভ (দেৱীপক্ষ)

কেতিয়া পৰে

আশ্বিনৰ শুক্লপক্ষৰ প্ৰথম তিথি (প্ৰতিপদা), পূৰ্বপুৰুষৰ অমাৱস্যাৰ পিছৰ দিনা, ছেপ্টেম্বৰৰ শেষত বা অক্টোবৰত। তাৰ পিছত ন ৰাতি; দশম দিনটো বিজয়া দশমী।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

ন ৰাতি দেৱীৰ। মহিষাসুৰ নামৰ মহিষৰূপী অসুৰটোৱে এনে বৰ পাইছিল যে কোনো পুৰুষ বা দেৱতাই তাক বধ কৰিব নোৱাৰে; দেৱতাসকলে নিজৰ শক্তি একেলগ কৰি এগৰাকী নাৰীৰ ৰূপ দিলে, তেওঁক নিজৰ অস্ত্ৰ দিলে, আৰু তেওঁ ন ৰাতি তাৰ সৈতে যুঁজি দশম দিনা তাক বধ কৰিলে। উৎসৱটোৰ ভিতৰত পঢ়া সাতশ শ্লোকৰ দেৱী মাহাত্ম্যই সেই কথাকেই কয়।

তিনিটাকৈ তিনি ভাগ: প্ৰথম তিনি ৰাতি সংহাৰ কৰা দুৰ্গাৰ, মাজৰ তিনি ৰাতি প্ৰদান কৰা লক্ষ্মীৰ, আৰু শেষৰ তিনি ৰাতি শিকোৱা সৰস্বতীৰ। কোনোৱে আকৌ দুৰ্গাৰ ন ৰূপ পালন কৰে, এটা ৰাতিত এটাকৈ (নৱদুৰ্গা)।

বংগত উৎসৱটো দুৰ্গা পূজা, আৰু কাহিনীটো জীয়ৰীৰ বাপেকৰ ঘৰলৈ অহাৰ: উমা নিজৰ চাৰি সন্তানৰ সৈতে পাঁচ দিনৰ বাবে বাপেকৰ ঘৰলৈ আহে, আৰু দশম দিনা চহৰখনে কান্দি কান্দি তেওঁক কৈলাসত শিৱৰ ওচৰলৈ বিদায় দিয়ে। কলকাতাৰ প্যাণ্ডেলবোৰ, যাৰ কিছুমান মন্দিৰৰ সমানেই ডাঙৰ, ২০২১ চনত ইউনেস্কোৰ তালিকাত স্থান পাইছিল।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• প্ৰথম দিনা ঘটস্থাপনা: পানী ভৰা এটা কলহৰ ওপৰত নাৰিকল থৈ পতা হয়, আৰু কাষতে এখন পাত্ৰত যৱ সিঁচা হয় যাতে ন ৰাতিৰ ভিতৰত গজালি মেলে।
• গুজৰাটে প্ৰতি ৰাতিয়েই নাচে: দেৱীৰ চাকিটোৰ চাৰিওফালে বৃত্ত পাতি গৰবা, তাৰ পিছত কাঠিৰে ডাণ্ডিয়া, দহ হাজাৰতকৈও বেছি মানুহ ধৰা মাঠত।
• তামিলনাডু, কৰ্ণাটক আৰু অন্ধ্ৰই গোলু (বোম্মাই কোলু) পাতে: বিসম সংখ্যক খাপত পুতলা সজোৱা হয়, ওপৰত দেৱতা আৰু তলত গাঁও, আৰু প্ৰতি সন্ধিয়া চুবুৰীয়াক মাতি আনি গীত গোৱা হয় আৰু চুন্দল (মছলা দিয়া বুট) দিয়া হয়।
• মহীশূৰে ৰাজকীয় দশৰা পালন কৰে, প্ৰতি ৰাতি এক লাখ বাল্বেৰে সজোৱা ৰাজপ্ৰাসাদ; তেলেংগানাৰ মহিলাসকলে বাথুকাম্মাৰ বাবে ফুলৰ স্তূপ সাজি শেষত সেইবোৰ পানীত ভহাই দিয়ে।
• অষ্টমী বা নৱমীৰ দিনা কন্যা পূজা: ন গৰাকী সৰু ছোৱালীক দেৱীৰ ৰূপেই খুৱাই সন্মান জনোৱা হয়।

পাতত কি

উত্তৰত উপবাসৰ খাদ্য (চাবুদানা, কুট্টু আটা, ফল); দক্ষিণত প্ৰতি সন্ধিয়া চুন্দল, প্ৰতি ৰাতি বেলেগ বেলেগ মাহ; বংগত খিচুৰিৰ ডাঙৰ ভোগ আৰু দশম দিনটোৰ মিঠাই।

আৰু বিজয় আৰু মুক্তি