কাহিনী
ন ৰাতি দেৱীৰ। মহিষাসুৰ নামৰ মহিষৰূপী অসুৰটোৱে এনে বৰ পাইছিল যে কোনো পুৰুষ বা দেৱতাই তাক বধ কৰিব নোৱাৰে; দেৱতাসকলে নিজৰ শক্তি একেলগ কৰি এগৰাকী নাৰীৰ ৰূপ দিলে, তেওঁক নিজৰ অস্ত্ৰ দিলে, আৰু তেওঁ ন ৰাতি তাৰ সৈতে যুঁজি দশম দিনা তাক বধ কৰিলে। উৎসৱটোৰ ভিতৰত পঢ়া সাতশ শ্লোকৰ দেৱী মাহাত্ম্যই সেই কথাকেই কয়।
তিনিটাকৈ তিনি ভাগ: প্ৰথম তিনি ৰাতি সংহাৰ কৰা দুৰ্গাৰ, মাজৰ তিনি ৰাতি প্ৰদান কৰা লক্ষ্মীৰ, আৰু শেষৰ তিনি ৰাতি শিকোৱা সৰস্বতীৰ। কোনোৱে আকৌ দুৰ্গাৰ ন ৰূপ পালন কৰে, এটা ৰাতিত এটাকৈ (নৱদুৰ্গা)।
বংগত উৎসৱটো দুৰ্গা পূজা, আৰু কাহিনীটো জীয়ৰীৰ বাপেকৰ ঘৰলৈ অহাৰ: উমা নিজৰ চাৰি সন্তানৰ সৈতে পাঁচ দিনৰ বাবে বাপেকৰ ঘৰলৈ আহে, আৰু দশম দিনা চহৰখনে কান্দি কান্দি তেওঁক কৈলাসত শিৱৰ ওচৰলৈ বিদায় দিয়ে। কলকাতাৰ প্যাণ্ডেলবোৰ, যাৰ কিছুমান মন্দিৰৰ সমানেই ডাঙৰ, ২০২১ চনত ইউনেস্কোৰ তালিকাত স্থান পাইছিল।
