কাহিনী
১৬২১ চনৰ শৰৎকালত প্লিমাউথৰ ঔপনিৱেশিকসকলে ৱাম্পানোআগ মানুহৰ সৈতে ভগাই খোৱা শস্যৰ ভোজেই দিনটোৱে কোৱা কাহিনী; তাৰ আগৰ প্ৰথম শীতকালটোৱে তেওঁলোকৰ আধা মানুহকে মাৰি পেলাইছিল। তাৰ পিছৰ দুই শতিকা ধৰি উপনিৱেশ আৰু ৰাজ্যবোৰে নিজে নিজে ধন্যবাদৰ দিন ঘোষণা কৰি আহিছিল। ১৮৬৩ চনত গৃহযুদ্ধৰ মাজতে লিংকনে নৱেম্বৰৰ শেষ বৃহস্পতিবাৰক ৰাষ্ট্ৰীয় দিন হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰে, আৰু ১৯৪১ চনত ৰুজভেল্টে সেয়া চতুৰ্থ বৃহস্পতিবাৰলৈ আনে।
আমেৰিকাৰ বছৰটোৰ ভিতৰত এইটোৱেই আটাইতকৈ বেছি মানুহে যাত্ৰা কৰা দিন, আৰু আটাইতকৈ বেছি আমেৰিকানে একেখন আহাৰ খোৱা দিনো এইটোৱেই। তাৰ পিছদিনাৰ শুক্ৰবাৰটো ব্লেক ফ্ৰাইডে, বৰদিনৰ কিনা-কটাৰ বতৰৰ আৰম্ভণি।
