ছুক্কোট

কেতিয়া পৰে

তিশ্ৰেই মাহৰ পোন্ধৰ তাৰিখৰ পৰা সাত দিন — ইয়োম কিপুৰৰ পাঁচ দিনৰ পিছৰ পূৰ্ণিমা, ছেপ্টেম্বৰৰ শেষত বা অক্টোবৰত। অষ্টম দিনটো শেমিনী আচেৰেত, আৰু ইজ্ৰায়েলৰ বাহিৰত নৱম দিনটো ছিমখাত তোৰা।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

মিচৰ এৰি অহাৰ পিছত মৰুভূমিৰ চল্লিশ বছৰ ইজ্ৰায়েলৰ লোকসকলে কুটীৰত (ছুক্কোত) কটাইছিল, আৰু সেয়েহে বছৰত এসপ্তাহৰ বাবে তেওঁলোকৰ বংশধৰসকলে ঘৰ এৰি এটা কুটীৰতে খায় আৰু শোৱে; ছাদখন কটা ডালেৰে বনোৱা হয়, যাৰ মাজেৰে তৰা দেখা পাব লাগিব। ই শৰতৰ শস্য চপোৱাৰ পৰ্বও — ফচল ঘৰলৈ অনাৰ দিন, মন্দিৰলৈ যোৱা তিনিটা তীৰ্থযাত্ৰাৰ তৃতীয়টো — আৰু তোৰাই ইয়াক মাথোঁ আমাৰ আনন্দৰ ঋতু বুলি কয়।

আশীৰ্বাদৰ সময়ত একেলগে ধৰি লোৱা চাৰি প্ৰজাতি — খাজুৰৰ এটা ডাল (লুলাভ), মাৰ্টলৰ তিনিটা আৰু উইলোৰ দুটা ডাল, আৰু সিত্ৰন ফল (এত্ৰোগ) — পৰ্বৰ প্ৰতিটো দিনতে ছয়ো দিশলৈ দোলোৱা হয়; আগৰ সপ্তাহটোত জেৰুজালেম আৰু ব্ৰুকলিনৰ বজাৰবোৰত ইয়াৰ বাহিৰে আন একো বিক্ৰী নহয়।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ইয়োম কিপুৰৰ পিছৰ দিনকেইটাত ছুক্কা সজা হয় — বাৰীত, বাৰাণ্ডাত বা চালৰ ওপৰত: কমেও তিনিখন বেৰ, আৰু ডাল বা বাঁহৰ এখন ছাদ, যিয়ে ৰ’দতকৈ ছাঁ বেছি দিয়ে।
• গোটেই সপ্তাহটোৰ প্ৰতিটো আহাৰ ছুক্কাতে খোৱা হয়, আৰু ইজ্ৰায়েলত আৰু বতৰ নৰম থকা ঠাইত পৰিয়ালটোৱে তাতে শোৱে; প্ৰতি ৰাতি অতিথি মতা হয়, আৰু বাইবেলৰ সাতজন অতিথিক (উশপিজিন) আদৰি অনা হয়।
• ৰাতিপুৱাৰ প্ৰাৰ্থনাত লুলাভ আৰু এত্ৰোগ জোকাৰি লোৱা হয়, আৰু সেই দুটা লৈ ছিনাগগৰ চাৰিওফালে দৈনিক প্ৰদক্ষিণ (হোশানোত) কৰা হয় — শেষৰ দিনা, হোশানা ৰাব্বাত, সাতবাৰ।
• ছিমখাত তোৰাই ঋতুটো শেষ কৰে: দ্বিতীয় বিৱৰণৰ শেষৰ পদকেইটা আৰু আদিপুস্তকৰ প্ৰথম পদকেইটা এটা নিশ্বাসতে পঢ়া হয়, আৰু তোৰাৰ পুথিবোৰ লৈ ছিনাগগৰ চাৰিওফালে সাতবাৰ নাচ কৰা হয়, তাৰ পিছত নাচটো ৰাস্তালৈকে ওলাই যায়।

পাতত কি

ফচলৰ পৰিপূৰ্ণতাৰ বাবে পূৰ দিয়া খাদ্য — পূৰ দিয়া বন্ধাকবি আৰু পূৰ দিয়া বেল পেপাৰ, ক্ৰেপলাখ, আৰু বছৰটোৰ নতুন ফল; ইজ্ৰায়েলত সপ্তাহটো শেষ হ’লে এত্ৰোগবোৰ জেম হৈ পৰে।

আৰু শস্যৰ উৎসৱ