কাহিনী
এইটোৱেই ৰাসৰ ৰাতি: বৃন্দাৱনত কৃষ্ণই বাঁহী বজাইছিল, আৰু যিগৰাকী গোপী আহিছিল তেওঁ প্ৰত্যেকেই কৃষ্ণক নিজৰ কাষতে পাইছিল, কাৰণ যিমানগৰাকী আছিল কৃষ্ণই নিজকে সিমানজন কৰি লৈছিল।
বংগ আৰু ওড়িশাত ৰাতিটো লক্ষ্মীৰ, যিয়ে পৃথিৱী ঘূৰি সুধি ফুৰে — “কো জাগৰ্তি”, কোন সাৰে আছে? — আৰু যি ঘৰে উত্তৰ দিয়ে তাতেই সোমায়। কোজাগৰী সেই প্ৰশ্নটোৱেই।
জোনে তলত ৰাখি থোৱা বস্তুৰ ওপৰত ঔষধি কিবা এটা পেলায় বুলি ধৰা হয়, সেয়েহে পায়স ৰাতিটো বাহিৰত ৰাখি ৰাতিপুৱা ঠাণ্ডাকৈ খোৱা হয়, ৰাতি গৰমকৈ নহয়।
