অক্ষয় তৃতীয়া

কেতিয়া পৰে

বৈশাখ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া তিথি, যিটো এপ্ৰিলৰ শেষত বা মে মাহৰ আৰম্ভণিত পৰে। পৰম্পৰাই কয় যে এই গোটেই দিনটোৱেই শুভ, মুহূৰ্ত চাবলগীয়া নাই।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

অক্ষয় মানে যিটো ক্ষয় নাযায়। শাস্ত্ৰই এই দিনটোৰ লগত বহুতো আৰম্ভ জোৰা লগাই দিছে: ব্যাস মুনিয়ে এই দিনাই গণেশক মহাভাৰত লিখিবলৈ কোৱা আৰম্ভ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়, গংগা এই দিনাই পৃথিৱীলৈ নামি আহিছিল বুলি কোৱা হয়, আৰু ত্ৰেতা যুগো এই দিনাই খোল খাইছিল বুলি কোৱা হয়।

আটাইতকৈ চিনাকি কাহিনীটো কৃষ্ণ আৰু সুদামাৰ। সৰুতে দুয়ো লগৰীয়া আছিল; দুখীয়া সুদামাই এমুঠি চিৰাৰ বাহিৰে আন কোনো উপহাৰ নোলোৱাকৈ খোজ কাঢ়ি দ্বাৰকা পাইছিলহি। লাজতে তেওঁ সেয়া আগবঢ়াব পৰা নাছিল, কিন্তু কৃষ্ণই নিজেই সেয়া বিচাৰি উলিয়াই খাই পেলালে। ঘৰলৈ উভতি আহি সুদামাই দেখিলে তেওঁৰ জুপুৰিটো এখন ৰাজপ্ৰাসাদ হৈ গৈছে। গোটেই মনেৰে দিয়া এটি সৰু উপহাৰ — এইটোৱেই দিনটোৰ শিক্ষা।

আজি যিটো আৰম্ভ কৰা হয় সেয়া বাঢ়িয়েই থাকে বুলি ধৰা হোৱাৰ বাবে, সোণ কিনা, ব্যৱসায় খোলা, ঘৰৰ ভেঁটি স্থাপন কৰা, বা দীঘলীয়া ব্ৰত বা দীঘলীয়া অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰাৰ বাবে বছৰৰ ভিতৰত এইটোৱেই আটাইতকৈ ব্যস্ত দিন।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ৰাতিপুৱাই সোণ বা নতুন ধাতুৰ বাচন কিনা হয়; সোণাৰীৰ দোকান পলমলৈকে খোলা থাকে আৰু গ্ৰাহকৰ শাৰী পথলৈকে নামি আহে।
• দান দিয়া হয়: শস্য, পানীৰ কলহ, বিচনি আৰু ছাতি — আহি থকা গৰমৰ বাবে — আৰু যিয়ে খোজে তেওঁকে আহাৰ।
• ঘৰতে বিষ্ণু আৰু লক্ষ্মীৰ পূজা কৰা হয়, আৰু যি পৰিয়ালে ৰীতিটো ৰাখিছে, তাত সুদামাৰ কাহিনী পাঠ কৰা হয়।
• ওড়িশাত পুৰীৰ ৰথযাত্ৰাৰ ৰথ সজা আজিৰ পৰাই আৰম্ভ হয়, আৰু খেতিয়কে বতৰৰ প্ৰথম ধান সিঁচে।
• অন্ধ্ৰৰ সিংহাচলমত দেৱতাৰ চন্দনৰ আৱৰণ বছৰত এই এটা দিনৰ বাবেহে খুলি দিয়া হয়, যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰকৃত ৰূপ দেখা যায় (চন্দনোৎসৱ).

আৰু পবিত্ৰ দিন