সংবৎসৰী (পৰ্যুষণ)

কেতিয়া পৰে

শ্বেতাম্বৰ জৈনসকলৰ পৰ্যুষণৰ আঠদিনৰ শেষটো, ভাদ্ৰ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ চতুৰ্থী বা পঞ্চমী, আগষ্টৰ শেষত বা ছেপ্টেম্বৰত। দিগম্বৰ জৈনসকলে তাৰ পিছদিনাৰ পৰা দহদিন (দশ লক্ষণ) ৰাখে, আৰু সেয়া শেষ হোৱাৰ পিছদিনা ক্ষমা (ক্ষমাবাণী)।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

পৰ্যুষণ জৈন বছৰটোৰ কেন্দ্ৰীয় পালন: বৰষুণৰ বতৰত আঠ বা দহদিনৰ উপবাস, অধ্যয়ন আৰু আত্মপৰীক্ষা, যেতিয়া ভিক্ষুসকল এঠাইতে ৰৈ গৈছিল। সংৱৎসৰী, অৰ্থাৎ বছৰেকীয়া দিনটোৱে বছৰটোৰ প্ৰতিক্ৰমণেৰে সেয়া শেষ কৰে — যোৱা বাৰ মাহৰ প্ৰতিটো কামৰ পুনৰীক্ষণ।

দিনটো শেষ হয় মিচ্ছামি দুক্কড়ং শব্দকেইটাৰে: মই যি অন্যায় কৰিছোঁ সেয়া যেন নিষ্ফল হয়। প্ৰতিজনে চিনাকি সকলোকে সেয়া কয় — গৈ, চিঠিৰে, আৰু এতিয়া বাৰ্তাৰেও — আৰু প্ৰতিটো কাজিয়াৰ বাবে ক্ষমা নোখোজালৈকে বছৰটো আৰম্ভই হ’ব নোৱাৰে। আপুনি জানি থকা কোনো এটা অন্যায়ৰ বাবেহে ক্ষমা খোজা নহয়; জনা-নজনা সকলোবোৰৰ বাবেই খোজা হয়।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• উপবাস: বহুতে দিনটোতে সম্পূৰ্ণ উপবাস কৰে, কিছুমানে গোটেই আঠদিনেই (অট্ঠাই), দিনৰ বেলা কেৱল উতলোৱা পানী লৈ।
• আঠদিন ধৰি কল্প সূত্ৰ পঢ়া হয়, আৰু মহাবীৰৰ জন্ম আৰু সেই চৈধ্যটা সপোন সমবেত মানুহক দেখুওৱা হয়।
• গধূলি সংৱৎসৰী প্ৰতিক্ৰমণ: মন্দিৰৰ সভাগৃহত তিনি ঘণ্টাৰ স্বীকাৰোক্তি, এটা নিৰ্দিষ্ট ক্ৰমত থিয় হৈ আৰু বহি।
• পৰিয়াল, বন্ধু, সহকৰ্মী, আৰু যাৰ সৈতে বছৰটো বেয়াকৈ গ’ল তেওঁলোককো মিচ্ছামি দুক্কড়ং কোৱা হয়।

আৰু পবিত্ৰ দিন