কাহিনী
শিষ্যসকল একেলগে আছিল, তেনেতে বতাহৰ দৰে এটা শব্দই ঘৰটো ভৰাই পেলালে আৰু তেওঁলোকে নিজে নজনা ভাষাত কথা ক’বলৈ ধৰিলে, আৰু বাহিৰৰ ভিৰত থকা প্ৰতিজনে তেওঁলোকৰ কথা নিজৰ ভাষাতে শুনিলে।
ইয়াকেই গীৰ্জাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ দিন বুলি গণ্য কৰা হয়, আৰু তাৰ আগতে ই এটা ইহুদী পৰ্ব — শাভুওত, নিস্তাৰপৰ্বৰ পঞ্চাশ দিনৰ পিছত — আৰু সেই কাৰণেই সেইদিনা ভিৰটো একেবাৰে জেৰুজালেমত আছিল।
