কাহিনী
একেই জন্মপৰ্ব, পুৰণি পঞ্জিকাত পালন কৰা। ১৫৮২ চনত পোপ গ্ৰেগৰীয়ে পঞ্জিকা সংস্কাৰ কৰোঁতে অৰ্থডক্স গীৰ্জাবোৰ জুলিয়ান বছৰতে ৰৈ গ’ল, আৰু ব্যৱধানটো বাঢ়ি তেৰ দিন হ’ল। ৰাছিয়াৰ চলিত পঞ্জিকা ১৯১৮ চনত সলনি হ’ল, কিন্তু গীৰ্জাৰ নহ’ল, গতিকে বৰদিন ইংৰাজী নববৰ্ষৰ পিছত পৰে; আৰু ছোভিয়েট বছৰবোৰে গছ আৰু উপহাৰ নববৰ্ষৰ আগৰ সন্ধিয়ালৈ গুচাই নিলে, য’ত সেয়া আজিও আছে। বৰদিন নিজে ১৯৯১ চনত আকৌ চৰকাৰী বন্ধ হ’ল।
ইথিওপিয়াই দিনটো গেন্না হিচাপে পালন কৰে, আৰু লালিবেলাত বগা কাপোৰ পিন্ধা তীৰ্থযাত্ৰীৰে শিলত কাটি উলিওৱা গীৰ্জাবোৰ ৰাতিটো ভৰি পৰে; ছাৰ্বিয়াত পৰিয়ালে আগৰ সন্ধিয়া অ’ক গছৰ এডাল ডাল (বাদনিয়াক) ঘৰলৈ আনি জ্বলায়।
