কাহিনী
নৱম ৰাতিয়ে যুদ্ধ শেষ কৰে: মহিষাসুৰ পৰে, আৰু সেই মুহূৰ্তৰ পৰাই দেৱী মহিষাসুৰমৰ্দিনী।
দক্ষিণত পঢ়াটো বেলেগ, আৰু দিনটো মানুহে যিটোৰে কাম কৰে তাৰেই। ছদ্মবেশৰ বছৰটোত পাণ্ডৱসকলে নিজৰ অস্ত্ৰ এজোপা শমী গছত লুকুৱাই ৰাখিছিল আৰু এই দিনাই ঘূৰাই লৈছিল বুলি কোৱা হয়, সেয়েহে বৃত্তিৰ সা-সঁজুলি ব্যৱহাৰ নকৰি থৈ দি পূজা কৰা হয়।
একেদিনাই সৰস্বতীক আহ্বান কৰা হয়, সেয়েহে কিতাপবোৰ চাকিৰ আগত থুপাই থোৱা হয় আৰু কাইলৈলৈকে খোলা নহয়।
