আশুৰা (মহৰম)

কেতিয়া পৰে

ইছলামী বছৰৰ প্ৰথম মাহ মহৰমৰ দশম দিন। ইছলামী পঞ্জিকা জোনৰ হিচাপত চলে, আৰু প্ৰতি গ্ৰেগৰীয় বছৰত ইয়াৰ দিনবোৰ প্ৰায় এঘাৰ দিন আগবাঢ়ি আহে, সেয়ে দিনটোৱে ঋতুবোৰৰ মাজেৰে ঘূৰি ফুৰে।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

ছুন্নী মুছলমানৰ বাবে দিনটো ৰোজাৰ। নবীয়ে মদিনাৰ ইহুদীসকলক এই দিনটোত ৰোজা ৰখা দেখিছিল — মুছাৰ আগত সাগৰ দুফাল হোৱাৰ স্মৰণত — আৰু কৈছিল যে মুছাৰ ওপৰত মুছলমানৰ দাবী তেওঁলোকতকৈ বেছি; সেয়ে ৰোজাটো ৰখা হ’ল, আৰু আজিও সেয়া এটা বাঞ্ছনীয় ৰোজা।

শ্বিয়া মুছলমানৰ বাবে দিনটো নবীৰ নাতি হুছেইনৰ মৃত্যুৰ, ৬৮০ চনত কাৰবালাত। তেওঁ খলিফা ইয়াজিদক আনুগত্য দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে, সত্তৰজনমান মানুহ আৰু নিজৰ পৰিয়ালক লৈ ওলাই গ’ল, চাৰিওফালৰ পৰা আগুৰি ধৰা হ’ল, তিনিদিন ইউফ্ৰেটিছ নদীৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি ৰখা হ’ল, আৰু নিহত হ’ল। তেওঁৰ সতাল ভাই আব্বাছে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰলৈ পানী আনিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতেই প্ৰাণ হেৰুৱালে।

দুয়োটা পালনৰ মাজত তাৰিখটোৰ বাহিৰে প্ৰায় একোৱেই মিল নাই। এটা নিমাত ৰোজা; আনটো দহদিনীয়া ৰাজহুৱা শোক, যিটো শেষত বাটে-পথে ওলাই আহে।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ছুন্নী ঘৰবোৰে ন আৰু দহ, নহলে দহ আৰু এঘাৰ তাৰিখে ৰোজা ৰাখে, আৰু দিনটোক দানৰ দিন বুলি ধৰে।
• শ্বিয়া সমাজে প্ৰথম দহ ৰাতি মজলিছ পাতে — য’ত কাৰবালাৰ ঘটনাবোৰ কোৱা হয় আৰু তাৰ বাবে কন্দা হয় — আৰু দশম দিনা ক’লা পতাকা লৈ শোভাযাত্ৰা উলিয়ায়।
• কাগজ আৰু বাঁহেৰে সজা হুছেইনৰ মজাৰৰ প্ৰতিকৃতি তাজিয়া ভাৰতৰ বাটে-পথে কঢ়িয়াই নিয়া হয়, আৰু দিনৰ শেষত পুতি বা পানীত ডুবাই দিয়া হয়।
• কোনো কোনো শোভাযাত্ৰাত শিকলি বা ব্লেডেৰে নিজকে আঘাত কৰা হয়; বহু আলিমে ইয়াক নিৰুৎসাহিত কৰে আৰু তাৰ ঠাইত ৰক্তদানৰ কথা কয়, যিটো এতিয়া বহু দেশতে দিনটোত আয়োজন কৰা হয়।
• হুছেইনৰ দলটোৱে পিয়াহতে প্ৰাণ হেৰুৱাইছিল বাবে তেওঁৰ স্মৰণত বাটৰ কাষে কাষে বিনামূলীয়াকৈ পানী বিলোৱা হয়।

আৰু পূৰ্বপুৰুষ আৰু স্মৰণ