కథ
మూడు రోజులు కేరళ చదవడం ఆపేస్తుంది. అష్టమి సాయంత్రం పుస్తకాలు, పనిముట్లు, వాయిద్యాలు సరస్వతి ముందు పెడతారు (పూజవెప్పు), మహానవమి రోజంతా వాటిని ముట్టుకోరు, విజయదశమి ఉదయం తిరిగి తీసుకుంటారు (పూజెడుప్పు). చదువును పక్కన పెట్టడం, తిరిగి తెలిసి తీసుకోవడం కోసమే.
తిరిగి తీసుకోవడమే పిల్లవాడి మొదలు. మూడేళ్ళ పిల్లవాడిని గురువు ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టి, వాడి చూపుడు వేలు పట్టుకుని పచ్చి బియ్యం పళ్ళెంలో రాయిస్తారు; ఆ తర్వాత తేనెలో ముంచిన బంగారు ఉంగరంతో నాలుక మీద అవే అక్షరాలు రాస్తారు. రాసేది హరి శ్రీ గణపతయే నమః — మలయాళం పుస్తకమేదైనా ఒకప్పుడు దీంతోనే మొదలయ్యేది.
కోట్టాయం దగ్గరి పనచిక్కాడ్లో, తిరూర్లోని తుంజన్ పరంబులో తెల్లవారకముందే వరుసలు కడతారు — ఆధునిక మలయాళ పితామహుడు తుంజత్తు ఎళుత్తచ్చన్ను అక్కడ స్మరిస్తారు. ఒక్క ఉదయాన వేల మంది పిల్లలు మొదలుపెడతారు, మరుసటి రోజు పత్రికల్లో వాళ్ళ ఫొటోలు వస్తాయి.