ড্ৰেগন বোট উৎসৱ

কেতিয়া পৰে

পঞ্চম চান্দ্ৰ মাহৰ পঞ্চম দিন, মে মাহৰ শেষত বা জুনত — দ্বিগুণ পঞ্চম, আৰু পুৰণি নামটো তাৰ পৰাই আহিছে।

ফলা পঞ্জিকাই আপোনাৰ নিজৰ চহৰৰ বাবে ঠিক দিনটো কয়; ওপৰত দিয়া চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ নিয়মবোৰেই সেই হিচাপৰ ভিত্তি।

কাহিনী

ছু ইউৱান চু ৰাজ্যৰ এজন মন্ত্ৰী আৰু কবি আছিল। যি মিত্ৰতাই ৰাজ্যখন ধ্বংস কৰিব বুলি তেওঁ ভাবিছিল, তাৰ বিৰোধিতা কৰাৰ বাবে তেওঁক নিৰ্বাসিত কৰা হৈছিল। ৰাজধানী পতনৰ পিছত তেওঁ এটা শিল হাতত লৈ মিলুও নদীত নামি গৈছিল।

মানুহে তেওঁক বিচাৰি নাও লৈ ওলাই গৈছিল — সেইটোৱেই ড্ৰেগন নাওৰ দৌৰ; আৰু ঢোল বজাই পানীত চাউল পেলাইছিল, যাতে মাছে তেওঁক নাখাই সেয়াহে খায় — সেইটোৱেই জংজি। দুয়োটা ব্যাখ্যাই সকলোৱে দিয়ে, আৰু দুয়োটাই প্ৰায় নিশ্চিতভাৱে উৎসৱটোতকৈ পিছৰ।

দিনটো প্ৰথমে যি আছিল সেয়া মধ্য-গ্ৰীষ্মৰ এটা উৎসৱ: পঞ্চম মাহটোক বিষাক্ত বুলি ধৰা হৈছিল, ৰোগ অহা বতৰ, আৰু নাগদমনী, বচ আৰু ৰিয়েলগাৰ মদ — সেই সকলোবোৰেই সেয়া ঘৰত সোমাব নিদিয়াৰ কথা।

দিনটো কেনেকৈ পালন কৰা হয়

• ড্ৰেগন নাওৰ দৌৰ, প্ৰতিখন নাৱত বিশ বা তাতকৈ অধিক বঠা মৰোঁতা আৰু আগফালে এজন ঢুলীয়া; হংকং, তাইৱান আৰু বিদেশৰ এশৰো অধিক চহৰে একেদিনাই দৌৰে।
• জংজি — গাহৰিৰ মঙহ, মাহৰ পুৰ বা কণীৰ কুহুমৰ সৈতে আঠাযুক্ত চাউল, বাঁহ বা নলৰ পাতত বান্ধি ভাপত সিজোৱা। উত্তৰে মিঠা কৰে আৰু দক্ষিণে জলকীয়া দিয়ে, আৰু তৰ্কটো বছৰি হয়।
• দুৱাৰৰ ওপৰত নাগদমনী আৰু বচ ওলোমাই থোৱা হয়, আৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ হাতত ৰঙীন ৰেচমৰ সূতা বান্ধি দিয়া হয়।
• দুপৰীয়া কণী এটা থিয়কৈ থিয় কৰোৱা, যিটো কেৱল এইদিনাহে হয় বুলি কোৱা হয়।

আৰু বসন্ত আৰু ঋতু