पुरिम

कधी येतो

अदार महिन्याचा चौदावा दिवस, फेब्रुवारीअखेर किंवा मार्चमध्ये; यहोशवाच्या काळापासून तटबंदी असलेली शहरे, विशेषतः जेरुसलेम, पंधराव्या दिवशी शुशान पुरिम पाळतात.

फला पंचांग तुमच्या स्वतःच्या शहरासाठी नेमका दिवस सांगते; वरचे चांद्र आणि सौर नियम हेच ते गणितासाठी वापरते.

कथा

पर्शियात हामान या प्रधानाने साम्राज्यातल्या प्रत्येक ज्यूचा संहार करण्यासाठी दिवस निवडायला चिठ्ठ्या (पुरिम) टाकल्या. आपण ज्यू आहोत हे लपवलेल्या राणी एस्तेरला तिचा चुलतभाऊ मर्दखय याने जिवावर उदार होऊन, न बोलावताच राजा अहश्वेरोशकडे जाऊन ते उघड करायला सांगितले. तिने तसे केले; मर्दखयासाठी हामानने उभारलेल्या फासावरच हामानाला टांगले गेले, आणि संहारासाठी ठरलेला दिवस सुटकेचा दिवस झाला. एस्तेरचा पट — मेगिल्ला — ही कथा सांगतो आणि त्यात देवाचे नाव एकदाही येत नाही.

हा कालनिर्णयातला सोंगाचा सण: वेशांतर, गोंगाट, मद्य आणि विडंबन — आणि हामान व मर्दखय यांच्यातला फरक कळेनासा होईपर्यंत प्यावे असे परंपरा आपल्या पंडितांना सांगते तो एकमेव दिवस.

दिवस कसा साजरा होतो

• आदल्या संध्याकाळी आणि सकाळी मेगिल्लाचे मोठ्याने वाचन, आणि हामानाचे नाव येताच खुळखुळ्यांनी (ग्रागर) ते बुडवून टाकले जाते.
• मिश्लोआह मानोत: मित्रांना निदान दोन प्रकारच्या खाण्याची पुडकी पाठवली जातात, आणि गरिबांना दान (मतानोत ला-एव्योनिम) — या दिवसाच्या दोन आज्ञा.
• दुपारी सोंगाच्या वेशात सणाचे भोजन; पुरिम श्पील नाटुकली; तेल अवीव आणि होलोनमध्ये अदलोयादा मिरवणूक.
• आदल्या दिवशी एस्तेरचा उपवास, पहाटेपासून अंधार पडेपर्यंत.

पानात काय

हमानताशेन — खसखस, सुकवलेला मनुका किंवा जॅम भरलेल्या तिकोनी करंज्या, हामानच्या टोपीवरून किंवा कानांवरून नाव पडलेल्या; क्रेप्लाख; आणि द्राक्षारस.

आणखी विजय आणि मुक्ती