કથા
પ્રાગ્જ્યોતિષ (આસામ) ના દૈત્યરાજ નરકાસુરે સોળ હજાર સ્ત્રીઓને બંદી બનાવી હતી અને દેવોની માતા અદિતિનાં કુંડળ ચોર્યાં હતાં. કૃષ્ણ સત્યભામાને લઈને ગરુડ પર તેની નગરી ગયા, અને કેટલીક કથાઓમાં મારક બાણ તે જ છોડે છે — કારણ કે એ દૈત્યનું મૃત્યુ માત્ર તેની માતાના હાથે જ શક્ય હતું અને સત્યભામા એ પુનર્જન્મ પામેલી ભૂમિ હતી.
મરતાં મરતાં દૈત્યે માગ્યું કે તેની યાદ શોકથી નહીં પણ દીવા અને રંગથી કરાય. સૂર્યોદય પહેલાંનું તેલસ્નાન એ યુદ્ધ પછી કૃષ્ણે કરેલા સ્નાનનું પ્રતીક છે, અને દક્ષિણમાં સવારનું અભિવાદન છે ગંગા સ્નાનમ્ આચ્ચા? — ગંગાસ્નાન થયું?
ગોવામાં આગલી રાત નરકાસુરના વિરાટ પૂતળાંની હોય છે — શોભાયાત્રામાં ફેરવીને પરોઢે બાળવામાં આવે છે; સૌથી મોટા પૂતળાની સ્પર્ધા આખા રાજ્યમાં ચાલે છે.