কাহিনী
বাংলা পঞ্জিকাখন আকবৰৰ ৰাজত্বকালত স্থিৰ কৰা হৈছিল; ভূমি-কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে তেওঁ এটা সৌৰ বছৰ বিচাৰিছিল, যিটো চান্দ্ৰ ইছলামী বছৰে খেতিয়কক দিব পৰা নাছিল, আৰু বৈশাখেই তাৰ প্ৰথম মাহ। এই দিনটোতে বছৰটোৰ ধাৰ শোধ কৰি নতুন হিচাপৰ কিতাপ খোলাৰ ব্যৱসায়ীৰ ৰীতিটোৱেই (হালখাতা) উৎসৱটোৰ আটাইতকৈ পুৰণি আচাৰ।
ঢাকাত দিনটো দেশখনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষ উৎসৱ। ছায়ানটৰ গায়কসকলে ৰমনা পাৰ্কৰ বটগছৰ তলত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ “এসো হে বৈশাখ” গাই ৰাতিপুৱাটোক আদৰে, আৰু চাৰুকলাৰ ছাত্ৰসকলে মঙ্গল শোভাযাত্ৰা — বিশাল ৰং কৰা মুখা আৰু জন্তুৰ শোভাযাত্ৰা — ৰাস্তাৰে লৈ যায়; ১৯৮৯ চনৰ এই ৰীতিটো ইউনেস্কোই ২০১৬ চনত তালিকাভুক্ত কৰিলে।
