ଚିଙ୍ଗମିଙ୍ଗ

କେବେ ପଡ଼େ

ଏହା ଚାନ୍ଦ୍ର ତିଥି ନୁହେଁ, ଏକ ସୌର ପର୍ବ: ସୂର୍ଯ୍ୟ ଖଗୋଳୀୟ ଦ୍ରାଘିମାର ପନ୍ଦର ଡିଗ୍ରୀରେ ପହଞ୍ଚିବା ଦିନ, ଅର୍ଥାତ୍ ୪, ୫ ବା ୬ ଅପ୍ରେଲ। ଚୀନ, ତାଇୱାନ ଓ ହଂକଂରେ ଏହା ସରକାରୀ ଛୁଟି।

ଫଳ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ଆପଣଙ୍କ ନିଜ ସହର ପାଇଁ ଠିକ୍ ଦିନଟି କହିଦିଏ; ଉପରେ ଥିବା ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ସୌର ନିୟମ ହିଁ ସେ ହିସାବ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରେ।

କାହାଣୀ

ଚିଙ୍ଗମିଙ୍ଗ ଅର୍ଥ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆଉ ତାହା ବର୍ଷର ଏହି ସମୟର ପାଗକୁ ହିଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ପର୍ବଟି ନିଜ ଭିତରେ ଆଉ ଏକ ପୁରୁଣା ପର୍ବ ହାନଶିକୁ ମିଶାଇ ନେଇଛି — ସେହି ଶୀତଳ ଖାଦ୍ୟ ଦିନ, ଯେଉଁ ଦିନ ନିଆଁ ଜାଳିବା ମନା ଥିଲା। ଦିନଟି ଜଣେ ଅନୁଚରଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ପାଳନ ହେଉଥିଲା, ଯିଏ ନିର୍ବାସିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଖୁଆଇବା ପାଇଁ ନିଜ ଗୋଡ଼ରୁ ମାଂସ କାଟି ଦେଇଥିଲେ, ଆଉ ପରେ ସେହି ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲରୁ ବାହାର କରିବାକୁ ଯେଉଁ ନିଆଁ ଲଗାଇଥିଲେ, ସେଥିରେ ପୋଡ଼ି ମରିଥିଲେ।

ଦିନଟି ଏକାବେଳେ ଦୁଇଟି କଥା, ଆଉ ସବୁବେଳେ ତାହା ହିଁ ଥିଲା। ପରିବାରମାନେ ସକାଳେ ସମାଧି ସଫା କରନ୍ତି ଆଉ ତା’ପରେ ବସନ୍ତ ପାଗରେ ବାହାରେ ବସି ଖାଆନ୍ତି — ଶୋକ ଆଉ ବନଭୋଜି ଦୁହେଁ ସେହି ଗୋଟିଏ ଅପରାହ୍ଣର।

କୋରିଆ ସେହି ଦିନକୁ ହାନସିକ ନାମରେ ପାଳେ, ଏବେ ବି ଶୀତଳ ଖାଦ୍ୟ ନାମ ତଳେ, ଆଉ ସେଦିନ ପରିବାରର ସମାଧିର ଯତ୍ନ ନିଏ।

ଦିନଟି କିପରି ପାଳନ କରାଯାଏ

• ସମାଧିରୁ ଘାସ ବଛାଯାଏ, ପଥର ଧୁଆଯାଏ ଆଉ ଅକ୍ଷର ମଉଳି ଯାଇଥିଲେ ପୁଣି ରଙ୍ଗ ଦିଆଯାଏ, ଆଉ ତା’ ଆଗରେ ଖାଦ୍ୟ, ଚା ଓ ମଦ ରଖାଯାଏ।
• କାଗଜ ଟଙ୍କା — ଯାହାକୁ “ଆତ୍ମାଙ୍କ ଟଙ୍କା” କୁହାଯାଏ — ପୋଡ଼ାଯାଏ, ଆଉ ସାଙ୍ଗରେ ମୃତଙ୍କର ଯାହା ଦରକାର ପଡ଼ିପାରେ ତାହାର କାଗଜ ମଡେଲ ମଧ୍ୟ: ଘର, ଗାଡ଼ି, ଫୋନ।
• ୱିଲୋ ଡାଳ କବାଟରେ ଟଙ୍ଗାଯାଏ ବା ଅଙ୍ଗରେ ରଖାଯାଏ, ଆଉ ଗୁଡ଼ି ଉଡ଼ାଯାଏ; କେତେକ ଗୁଡ଼ିର ସୂତା ରାତିରେ କାଟି ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ, ଯେପରି ସୂତା ସାଙ୍ଗରେ ଅସୁବିଧା ମଧ୍ୟ ଉଡ଼ିଯିବ।
• ମଗୱର୍ଟ ପତ୍ରର ରଙ୍ଗରେ ସବୁଜ ହୋଇଥିବା ଚିଙ୍ଗତୁଆନ ପିଠା ଜିଆଙ୍ଗନାନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଦିନର ଖାଦ୍ୟ।

ଆହୁରି ପିତୃପୁରୁଷ ଓ ସ୍ମରଣ