कथा
केरळचा असुर राजा महाबली इतका न्यायी आणि इतका प्रिय होता की देवांना त्याचा हेवा वाटू लागला. विष्णू वामन या बटूच्या रूपात त्याच्याकडे आले आणि तीन पावले भूमी मागितली; राजाने ती दिली, आणि बटू असा वाढला की दोन पावलांत पृथ्वी आणि आकाश व्यापले गेले. तिसऱ्यासाठी राजाने स्वतःचे मस्तक पुढे केले, आणि तो पाताळात दाबला गेला. त्याची एकच मागणी होती — वर्षातून एकदा प्रजेला भेटायला येऊ द्या; ओणम म्हणजे तीच भेट: घरे सजतात आणि पंगती मांडल्या जातात, म्हणजे त्याने सोडले तसेच सुखी लोक त्याला दिसावेत.
हा कापणीचाही सण — पावसाळ्याचा शेवट आणि वर्षाचा पहिला भात — आणि धर्म कोणताही असो, प्रत्येक मल्याळी तो पाळतो. केरळ सरकार तो राज्योत्सव म्हणून चालवते, तिरुवनंतपुरमला आठवडाभर कार्यक्रम होतात.
जिथे जिथे मल्याळी आहेत तिथे दिवसाजवळच्या रविवारी केळीच्या पानावर ओणसद्या वाढली जाते: दुबईत, अख्ख्या आखातात, लंडनात आणि न्यू जर्सीत सभागृहे वर्षभर आधी आरक्षित होतात.