કથા
વિષુ એટલે સમાન: આ દિવસ એક કાળે સંપાત હતો, જ્યારે દિવસ અને રાત સરખાં હતાં — નિરયન વર્ષના ધીમા સરકવાથી સૂર્યનો મેષપ્રવેશ તેનાથી ત્રણ અઠવાડિયાં આગળ ગયો ત્યાં સુધી. એ પહેલા દર્શનનો દિવસ ગણાય છે: પરોઢે જે પહેલું દેખાય તે વર્ષ નક્કી કરે છે, એટલે એ દૃશ્ય અગાઉથી તૈયાર કરાય છે.
વિષુક્કણિ એ જ દૃશ્ય છે: પૂજાખંડમાં કાંસાની ઉરુલીમાં ચોખા, સોનેરી કાકડી, ફણસ, નાળિયેરના અડધિયા, કેરી, આ દિવસોમાં ખીલતાં પીળાં કોણ્ણા ફૂલ, અરીસો, સોનું, વાળેલું વસ્ત્ર અને પ્રગટેલો દીવો — કૃષ્ણની મૂર્તિ સામે. ઘરની સૌથી મોટી સ્ત્રી તે રાત્રે ગોઠવે છે અને પરોઢે દરેકને આંખ મીંચીને તેની સામે લાવે છે.
