કથા
આ દિવસ પિતૃઓનો છે. ક્ષીણ થતા ચંદ્રને ગયેલાઓ જે માર્ગે જાય છે તે માર્ગ મનાય છે, અને અમાસે તેઓ સૌથી નજીક હોય છે એમ ધરાય છે; ત્રણ પેઢીને નામ લઈને જળ અપાય છે (તર્પણ), જનોઈ ડાબા નહીં પણ જમણા ખભા પર રાખીને.
આ શોકનો દિવસ નથી. જવાબદારી બીજી બાજુ છે — જીવતાઓ પર ગયેલાઓનું ઋણ છે કે તેમનું નામ લેવાય અને જળ અપાય, અને આ દિવસ એટલા માટે છે કે એ ઋણ ભારે લાગે તે પહેલાં જ ચૂકવાઈ જાય.
ચંદ્ર ગેરહાજર હોવાથી બહારનાં કામ શરૂ કરવા માટે આ સારો દિવસ નથી એમ પણ મનાય છે — આ દિવસ વિશે પંચાંગને પુછાતો બીજો પ્રશ્ન એ જ છે. બંને વાચન સાથે જ બેસે છે: અંદરની તરફ વળો, અને પાછળ જે છે તે પતાવો.