কাহিনী
বছৰটোৰ দুটা ভাগ। মকৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা সূৰ্য উত্তৰলৈ যায় (উত্তৰায়ণ) আৰু দিন দীঘল হয়; কৰ্কট সংক্ৰান্তিৰ পৰা সি দক্ষিণলৈ ঘূৰে (দক্ষিণায়ন) আৰু ৰাতিয়ে জিকিব ধৰে। শাস্ত্ৰই উত্তৰৰ আধাটোক দেৱতাসকলৰ দিন আৰু দক্ষিণৰ আধাটোক তেওঁলোকৰ ৰাতি বুলি কয়।
দক্ষিণৰ আধাটোৱেই বৰষুণৰ কাল, সন্ন্যাসীসকলৰ চাতুৰ্মাস্যৰ কাল, পূৰ্বপুৰুষৰ পক্ষৰ কাল, নৱৰাত্ৰি আৰু দীপাৱলীৰ কাল। ইয়াক আৰম্ভণিৰ বাবে নহয়, ভিতৰৰ সাধনা, তপস্যা আৰু উপাসনাৰ বাবে দিয়া হৈছে; বিয়া আৰু উপনয়ন সূৰ্য ঘূৰি নহালৈকে ৰৈ থাকে।
তামিলনাডুত আজি আৰম্ভ হোৱা মাহটো আডি, দেৱীৰ বাবে ৰখা মাহ, আৰু নদীবোৰ বাঢ়ি অহা আডি পেৰুক্কুৰ দিনা (অষ্টাদশ দিনা) ৰাস্তাতে হাণ্ডিত পোঙ্গল সিজোৱা হয়।
