কাহিনী
ই থিয় হৈ আছে ছামহেইনৰ ওপৰত — শস্য চপোৱাৰ শেষ আৰু জাৰকালিৰ আৰম্ভণিৰ কেল্টিক উৎসৱ, যেতিয়া জীৱিত আৰু মৃতৰ মাজৰ সীমাটো পাতল হয় বুলি ধৰা হৈছিল আৰু আন্ধাৰৰ বিৰুদ্ধে জুই জ্বলোৱা হৈছিল। গীৰ্জাই তাৰ পিছৰ দিনটোত সকলো সাধুৰ দিন বহুৱালে আৰু আগৰ সন্ধিয়াটোৱে অল হেলোজ ইভন নাম পালে। ঊনবিংশ শতিকাত আইৰিছ আৰু স্কটিছ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে শালগমৰ চাকি, ছদ্মবেশ আৰু ঘৰে ঘৰে খোজাৰ ৰীতি আমেৰিকালৈ লৈ গ’ল, য’ত শালগম হ’ল ৰঙালাও আৰু খোজাটো হ’ল ট্ৰিক-অৰ-ট্ৰিট।
মেক্সিকোৰ ১ আৰু ২ নৱেম্বৰৰ মৃতকৰ দিন, তাৰ গেন্ধা ফুল আৰু চেনিৰ খুলিৰ সৈতে, একেকেইটা দিনৰে এজন সম্পৰ্কীয় — কিন্তু শিপা বেলেগ।
