କାହାଣୀ
କୋରୀୟ ଭାଷା ଚୀନା ଅକ୍ଷରରେ ଲେଖାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଶିଖିବାକୁ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଲାଗୁଥିଲା ଆଉ ସେଥିପାଇଁ ଲେଖାପଢ଼ା ଏକ ସାନ ଶ୍ରେଣୀ ଭିତରେ ହିଁ ରହିଥିଲା। ରାଜା ସେଜଙ୍ଗ ଏମିତି ଏକ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ତିଆରି କରାଇଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ବ୍ୟଞ୍ଜନର ଆକାର ତାହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ମୁହଁର ନକଲ କରେ ଆଉ ସ୍ୱର ତିନୋଟି ଟାଣରୁ ଗଢ଼ାଯାଏ।
ତାହାର ମୁଖବନ୍ଧ କହେ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହା ଏକ ସକାଳରେ ଶିଖିପାରିବ ଆଉ ଜଣେ ମୂର୍ଖ ଦଶ ଦିନରେ। ଦରବାରର ପଣ୍ଡିତମାନେ ଠିକ୍ ସେହି କାରଣରୁ ଏହାର ବିରୋଧ କରିଥିଲେ, ଆଉ ଏହା ସାଧାରଣ ଲିପି ହେବାକୁ ଚାରି ଶତାବ୍ଦୀ ଲାଗିଲା।
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ବଦଳରେ ଏକ ଲିପିକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜାତୀୟ ଛୁଟି ଦୁନିଆରେ ବହୁତ କମ୍; ଏହା ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ।
